Fahri Tokay

Önce fethin, sonra İstanbul'un sembolü oldun. Sen, Fatih'in ve Fethin emanetisin. Sen, şanını, şöhretini İslam'da buldun. Minarelere kavuşmasaydın, ezan sesini dinlemeseydin, kandiller ile aydınlanmasaydın, secdelere şahit olmasaydın çoktan unutulurdun.

Fakat sen, sana hayat veren Fetih elini asırlarca bekledin. Ona kavuşunca ölümsüzlüğe ulaştın. Fetih armağanı olarak bütün dünyaya göğüs kabarttın. Bülbülün güle aşık olduğu gibi, sen de layık olduğun ellere kavuştun. Sende secde yapıldıkça rahat nefes aldın. Kuru yapı özelliğinden mana zenginliğine eriştin. Karanlık çağın izbelerinden kurtularak, aydınlık çağa ulaştın. Hakimiyetin, adaletin, güzelliğin, samimiyetin, İhlasın, vefanın ve fedakarlığın havasını tattın. Bizans'ın elindeyken gariptin. Belki de o zaman sevenlerin azdı. Fakat mihrabın Kabeye perçinlenince, sevenlerin ve cemaatın arttı. İçinde Kur'an okundu, onu dinledin.

Seni yücelten manayı hazmedemiyenler, mana pınarını kurutmak istediler. Susuz ve aç bırakılan mahkuma, haydi yaşa dendiği gibi seni de manevi boşluğa atmak istediler. Fakat sen yine varsın. Yine ayaktasın. Çünkü gönüllerimize taht kurdun. Okunan Kur'anların, yapılan duaların nefesleri, bekçilik yapan minarelerin sayesinde sen hala camisin.

Kapına kilit vurarak mana dolu atmosferini zindana çevirmek istediler. Lakin sen hala İstanbul'un semalarını aydınlatıyorsun. Sen Kostantiniyeli değilsin sen özbeöz İstanbullusun. Senin hamurun ve çamurun İstanbulludur. Bugün sana göz diktilerse, temsil ettiğin manadan dolayı. Fakat bilmelisin ki, seni yücelten hilal semadan asla inmez. Bilmiyorlar ki, deriyi etten ayırmak mümkün değildir. Beni senden, seni de benden ayırmak asla mümkün değildir. Bütün suların deryaya akmasında bir mecburiyet vardır. Benim huzurum senin hürriyetine bağlıdır. Senin kapına kilit takanlar, Fener Patrikhesine "Dinlere Özgürlük" buketi sundular. Bir zamanlar Papa, sende yerlere kapandığında irkilmiştin. Benim secdeme mani olduklarında ikimiz de ağlamış, göz yaşlarımızı sinemize akıtmıştık. Biliyorum hala için sızlamakta. Sen de bil ki, sana kavuşamadığım için benim de içim kan ağlamakta.

İki kara sevdalı olarak bir gün mutlaka kavuşacağız. Ağuşunda secdeye kapanırken sende yeniden huzurla dolacaksın. Doğacak günler senin ve benim üzerime doğacak. Batılın zulmü devam etmeyecek. Sen edediyyen cami olarak kalacaksın. Sen mutlaka ibadete açılacaksın